Stefan Zweig, bu kitabında aşkın psikolojik çözümlemesini
yalnızca tek kişinin iç dünyasından yola çıkarak yapmıştır. Kişinin ruh halini kusursuz bir şekilde işleyerek olayın içine okuru da çekiyor ve okur bütün trajedi, merak ve mutluluğu iliklerine kadar yaşayabiliyor.
Kitabın sonlarına doğru hüzünle karışık nefret yaşamadım desem yalan olur. Sonra bir ağaç düşündüm. Bir yaprağın dökülmesi ağaç için bir anlam ifade etmediğini...
Stefan Zweig'in dünyasına bir yolculuk mehiyetinde olan bu kitabı zevkle okuyacağınıza eminim. İyi okumalar :)