Oğuz Atayın hayatının onu anlayacak kişileri aramakla geçtiğini görüyoruz. Eserlerinde
dönemin bastırılan ve yabancılaştırılan bireyinin etkilerini ve kendi hayatından birçok esinti görüyoruz.Kendini yalnız hissediyor,her daim farklı alanlarda çaba göstermesine,elinden geleni yapmasına rağmen her seferinde başarısız oluyor,tutunamıyor.
Beyaz Mantolu Adamda dünya koşuşturmacası içinde kaybolmuş,hayatını anlamlandıramamış bir adam ve toplumun ona yukarıdan bakmasını görüyoruz,toplumun gelenek ve değerlerine aykırı davranan bir insanın toplum tarafından hor görülmesi karşımıza çıkıyor.
Korkuyu Beklerken hikayesine baktığımızda karşımıza,bir mektuptan ya da herhangi basit bir şeyden korkacak kadar hedefsiz,ne aradığını bilmeyen bir karakterin hikayesi karşımıza çıkıyor.
Oğuz Atayın ölü olan babasına yazdığı mektup sanki benim "yaşayan" babama yazılmış.
Kitaptan bazı çıkarımlar,
Belli bir zaman geçtikten sonra zamanında dert ettiğmiz şeylere gülüp geçiyoruz,nasıl da abartmışım diyoruz,yaşadığımız anın tadını çıkartmalı ve her halimize şükretmeliyiz.
Biz de Oğuz Atay gibi hep denemeliyiz,yenilsek de bir kez daha ayağa kalkıp bir daha denemeliyiz.
Hayatı el âlem neder diye yaşamak yerine,kendi inandığımız ve istediğimiz şekilde yaşamalıyız.
Hayatımiz boyunca parantezle söylediğimiz,hep içimizde kalan şeyler var.
İnsan hayat boyu bir dayanak arıyor,bazen bir gülüş oluyor bu,bazen bir fotoğraf,bazen bir düşünce...
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.