Ah Kitty...
İnsanın Esareti'nden sonra bu kitaba büyük bir umutla başladım ve neyseki tahayyülümden çok daha güzel bir serüvenle tanıştım.
Kitap,Zweig'in Korku kitabı ile aynı temayı işliyor ve Korku kadar çarpıcı bir sonu olmamasına rağmen ben bu kitabı daha çom sevdim.Çünkü Maugham ne yapıyorsa artık karakterlerinin iyi ve kötü yanlarıyla sıkı bir bağ kurmamızı sağlıyor.
Bu güzel kitabı korona döneminde okuyor olmam daha reailst bir hava kattı kitaba-ki kitabı okuyanlar neyden bahsettiğimi anlayacaklardır.
Okumayı düşünüyorsanız hiç kaçırmayın ve çarpıcı bir son beklemeyin.Maugham'ın kitapları böyledir,hayatın akışı gibi sıradan ve etkileyici serüveniyle kendisini size bir dost olarak sunar.
İyi okumalar...