Spoiler içerir!
Kitap bana göre dört bölümden oluşuyor;
1. Meursault'un annesinin ölüm haberini alması üzerine bakımevine gitmesi ve cenaze törenini anlatır. Meursault annesinin ölümüne hiç üzülmemiş gibidir, bilakis sigarasını, kahvesini içer hayatını aynı tek düzelikte yaşamaya devam eder. Hayattaki herşey ona sıradan gelmektedir, üzülmez, şaşırmaz, sevinmez. Hep olsa da olur olmasa da modundadır...
2. Cenazenin ertesi günü kız arkadaşı ile birlikte olur, denize girer sinemaya giderler. Sanki dün annesi ölmemiş gibidir... Komşusu Raymond'a yardım eder. Bir gün hep beraber deniz kenarına bir arkadaşlarına giderler. Burada Meursault anlamsız şekilde bir cinayet işler...
3. Hapishane kısmı. Burası kitabın beğendiğim kısmı. Özgürlüğün kısıtlanmasını çok güzel anlatmış. Zweig'in Satranç'ındaki kısımları anımsattı bana..
4. Duruşma süreci, karar anı ve infazı bekleyiş... İnanç ve inançsızlık... Karakterimiz için ölse de olur ölmesede... Bu ruh hali, bu sönüklük beni çok sıktı...
Daha önce Düşüş'ü okumuştum onda da benzer haller vardı. Albert Camus'u sevmedim. Bu böyledir, beni yadırgamayın. Bazı yazarları severken bazıları size göre değildir...
··
25 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.