Kitap kargodan dün geldi az evvel bitti, sıcağı sıcağına yazmak istedim. Kişisel gelişim yazan birinden roman okumaya çok sıcak bakmazken Azad ile darmadağın oldum özellikle Nusret Garo karakteri şahsiyet filmindeki Haluk Bilginer tadında gibiydi. Dönem kitaplarını okurken genelde açık arayarak okuyorum tarih mezunu olduğu için ama 35-40 yıl geriye doğru anlatılan hikayelerdeki detaylar günü gününe tutuyordu, gerçek tarihe sadık kalınmış olmasından hoşlandım. Çocuk gelin konusu, eskiden ve hala günümüzde bazı bölgelerdeki kız çocuklarının okuma sorunsalı da çok tadında işlenmiş. Finali hem yazmak hem yazmamak istiyorum ki bence 2 final var ve ikisi de okurun kişisel hayat tercihen bağlı gidebileceği şekilde kurgulanmış. Bence kişisel gelişim yerine roman yazmaya devam etmeli Serhat Kaya, ben otorite değilim muhakkak ama kitapları hep hata arayarak okuyan tipte bir okurdan geçer not aldı...