Merhaba arkadaşlar
Bugün sizlere sayfa sayısı az olan, akıcı anlatım sebebiyle bir çırpıda okuduğum #gecmisingolgesinde kitabın yorumuyla geldim
Acıklı bir hikaye okurken boğazım düğümlendi bazı yerlerde. Ama şunu düşündüm, birçok kişi var küçük Orhan gibi hayatın zillesini yiyen. Halimize bin kere şükür etmek gerek
Neyse kitabın konusundan bahsedeyim birazcık
Spoiler içerir
Orhan, annesini akciğer kanserinden üç yaşında iken, babasını trafik kazası sonucu yedi yaşında kaybetmiş. Sonra Ayşe teyzesi onu sahiplenmiş.
İki yıldır beraber yaşıyorlar tabi buna yaşamak denirse
Ayşe teyzesinin kocası işsiz güçsüz, alkolik bir adam. Teyzesinin oğlu Necati'de başlarda pek iyi bir çocuk değildi. Ama bu üçünün çektikleri eziyet birdi. Orhan daha çok eziyet görse de Necati de babasının öfkesinden nasibini alıyordu.
Yağmur da ağaç altında bulunan bir kuş (Umut) küçük Orhan'nın yaşama sevinci olmuştu. Çok zeki bir çocuk Orhan...
Acaba bu kuş Orhan'a adı gibi umut olacak mı ?
Orhan bu kötü ortamdan kurtulabilecek mi?
Peki kayıp kız Emel Salım kim?
Emel'e ne oldu?
Necati ve Ayşe teyzesine ne oldu?
Ve daha bir sürü sorunun cevabını kitabı okuyarak öğrenebilirsiniz
Hiçbir sır saklı kalmaz bu hayatta...
Geçmiş er ya da geç sizi bulur...
Kitabın kurgusunu beğendim sadece keşke bu kadar kısa olmasaydı.
Kitapla ve sevgiyle kalın arkadaşlar Gökhan Yildiz