İnceleme yazmasam içimde kalacak, yazsam kelimeler kifayetsiz. İçimde kalmasın diyorum ve birkaç şey söylüyorum;
Tamamen şahsi olarak Tutunamayanlar’dan daha güzel olduğunu düşünüyorum. Belki okuduğum ruh hali, belki okuduğum ortam buna etki etti inanın bilmiyorum.
Beklediğimden daha kısa sürede bitti. Özellikle son 4-5 bölümün alıntılarını bekletmeden paylaştım çünkü bugün biteceği gidişattan belliydi.
Ana karakterimiz Hikmet, Tutunamayanlar’daki Selim’in reenkarnasyon hali diye okumuştum kitaba başlamadan önce bir incelemede. Büyük ölçüde katılıyorum ama reeankarnesi olacak kadar da aynı değiller. Oğuz Atay gerek ruhu gerek konusu bakımından benzer eserler yaratmış. İki kitapta da Titanik misali batan bir insanı, batmakta olan gemide keman çalmaya devam eden kemancılar gibi okuyoruz.
Kitap yer yer donuk bir gülümseme yaratırken yer yer göz dolduruyor. (Hem de benim gibi kırk yılda bir ağlayan insana.) Anlatım ve dil bakımından değişen bir şey göremedim. Oğuz Atay’ın kendine has ve mükemmel anlatımı..
Anlatımına alışmakta zorlandığım iki yazar var; Biri Stephen King diğeri Oğuz Atay. İkisine de zor alışır zor vazgeçersiniz.
Yazar bilinç akışı tekniğini yine çok güzel kullanmış. Karakterin iç dünyasında gezinirken ve kendinizi onun yerine koyarken bunu çok net anlıyorsunuz.
Tutunamayanlar’ı okuyup Tehlikeli Oyunları okumayı düşünenler; Ne duruyorsunuz? verin siparişi.
Oğuz Atay okumaya başlamak isteyenler; Tutunamayanlar kalın gözüktüğü için önce bunu okumak istediniz muhtemelen. Siz de okuyabilirsiniz. Hatta bunu önce okumanız daha iyi sizin için.
İki kitabı da okumadım, anasayfama çıktı diyenler; hayatınıza benzerini başka bir yazarda bulamayacağınız bu eseri katmak için müthiş bir fırsat. Geç kalmayın derim...
··
459 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
