BİR KAYBOLUŞLAR ANLATISI
Kayboldum.
Kitabı okurken bitirirken kayboldum ne bir gölge bıraktım arkamda ne de bir iz.
Geçip gitti önümden kahramanlar.
Kitabın her sayfasını farklı bir bağlamda okudum.
Bazen berberin koltuğundaydım yüzüm sabunlu Bazen rakı masasındaydım.
Bazen karanlık bir atın nalları vurdu çehreme
Bazen de aldım kitabı çıktım uzak yerlerde okumaya
Meğer uzaklaşan bedenimden ayrılan ruhummuş da bedenim muhtarlık binasında asılıymış tavana
Çırağın dönmesini beklerken baktım bi 10 sayfa daha akmış gitmiş ama ben hep aynı yerdeyim berber sırasında.
Gözlerimi kaçırmak istedim kitaptan kaldırıp baktım duvara karakalem güvercin tablosuna.
Ben ben miydim bu kitabı okurken yoksa bekçi başımda mavzerle beklerken Cennetin oğlu muydum?
Hissettim her bir kahramanı ruhumda
Onlar sayfalar akıp gittikçe bir bir yok oldular
Ne bir iz kaldı onlardan geriye ne de bir gölge...
Karton arka kapak kapandı günler sonra
Dedim kendi kendime
“Kar neden yağar kaaarr?”
·
5 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.