Okuduğum ilk tiyatro eseri: 'Macbeth'.
Yükselme hırsının en merhametli yüreği bile nasıl canavarlaştırabileceğini, işlenen her kötülüğün başka bir kötülükle sağlamlaştırılmayı beraberinde getirdiğini, insanın da kötülük yaptıkça buna nasıl alıştığı ve artık vicdanının sesini nasıl duyamaz olduğunu anlatan harika bir trajedi.. Tabi doğruluğun şaşmaz eli de kötülere sunuyor içlerine zehir döktükleri kupayı..Kurguda da olsa insanların hak ve adaletin etrafında birleşip zalime karşı durduklarını görmek güzeldi. Ayrıca kitabın başında William Shakespeare ve Tiyatro hakkında verilen bilgilerle kısa Macbeth incelemesi de benim gibi ilk kez bir tiyatro metni okuyacak olanlar için oldukça aydınlatıcıydı.
Sevdiğim bir alıntıyla bitirmek istiyorum :
"Kendini boşuna harcamış olur insan,
Dilediğine erer de sevinç duymazsa.
Yıktığın hayat kendininki olsun daha iyi,
Yıkmakla kazandığın şey kuşkulu bir mutluluksa."