Genel olarak sevdiğim bir kitaptı. Yazım tarzı diğer kitaplara göre farklıydı. Sanki ana karakter sizinle konuşuyormuş gibiydi. Bir sohbet denilebilir fakat siz hiçbir zaman bir şeyler anlatmıyorsunuz :)
Psikoloji bölümünü okuyan Işıl bir gün telefonuna anonim konuşulan ve insanların birbirine dertlerini anlattığı bir uygulama yükler. Uygulamaya kayıt olduğunda 'yaralı' ya da 'şifacı' diye iki seçenekten birini seçmek zorunda kalır. Ve yaralıyı seçip birine mesaj atar. Ancak mesaj attığı kişinin profilinde ne yaralı yazar ne de şifacı. Dikkatini çeken bu ayrıntıdan sonra mesajlaşmayı sürdürür.
Belki Işıl'ın hayatının genel halini de anlatabilirdim fakat kitabın asıl konusunun bu uygulama meselesi olduğunu düşündüm.
!Spoiler!
Oflaz'ın hasta olduğunu ve bir süre sonra da hastalığının ne olduğunu tahmin etmiştim. Ve bu beni herçekten çok şaşırttı. Bazen hikayelerin sonunun kötü bitmesi beni mutlu ediyor ya da kötü son benim favorim olabilir. Bu hikaye mutlu bittiği için emnun kalamadım. Bazen ben de kendimi anlayamıyorum sanırım melankoliden besleniyorum...