Dostoyevski'den okuduğum en akıcı roman olduğunu söyleyebilirim. Sürgün öncesi yazdığı son romandır. Hatta bu kitabı yarım bırakmış ve 9 yıl sonra geri döndüğünde tamamlamaya gerek duymamış. Çünkü 9 yılda insanın fikirleri değişiklik gösterebilir hele bir de sürgün edilimşse. Ama eminim ki devam etseydi bu en iyi kitaplarının arasında yerini alabilirdi.
Kitaptan aldığım mesaj: İnsanın anlayışlı olması gerektiği, her şeye sevgiyle yaklaşması gerektiğidir. Buna ek olarak Aleksandra Mihaylovna karakterinde iyi insanın portresini gördüm.