Paulo Coelho ile tanışmam "Simyacı" kitabı ile başladı. Ve iyi ki "Simyacı" adlı kitabı okumuşum diyorum kendi kendime. "Simyacı" kitabından sonra Paulo Coelho'nun diğer kitaplarını araştırmıştım. Ve Veronika Ölmek İstiyor'a böyle başladım.
Hepimizin hayatı dönüm noktaları ile devam etmiyor mu ki. Başlangıçlar, bitişler, bitmeyişler.. Sıradan bir hayatın akıl almaz delileri değil miyiz? Düz bir yokuştan aşağı hızla koşmaktayız pencere kenarlarında ki çicekleri görmezden gelerek.
Fakat veronika bu sıradanlığa daha fazla katlanmak istemedi. Hergün bir öncekinin aynı olan sabaha uyanmaktansa uyanmamayı yeğledi ve intihar etti..
Fakat planlamadığı bir şey vardı ya ölmezse!!!
Gözlerini açtığında bir akıl hastanesinde olduğunu öğrendi. Öğrendiği gerçeği sindiremeden, 1haftadan az bir ömrü kaldığı gerçeği ile sarsıldı.
İntihar anlık bir kaçış fakat insanın ölümünü beklemesi...
Villete veronika'nın dönüm noktasıydı aslında. Birinden farklı hayatlar, hikayelere rastladı akıl hastanesinde. Ve en önemlisi de kendine rastladı..
Dr. İgor bir kitap yazmakta ve bu kitabın baş deneği veronika dan başkası değil.
Dili, kalemi, anlatımı tek kelime ile mükemmeldi. Sıkılmaya fırsatınız dahi olmuyor çünkü hikaye o kadar tanıdık ki..
Kitapta kendinizden, içinizin derinliklerinden bir parça bulacaksınız. Kitabın bir çok yeri mantıklı geldi bana, içsel çatışmaların, farklılıkların kaleme alınma şeklini çok sevdim.
Unutmayın farklı olan herkes biraz delidir.
Keyifli huzurlu okumalar dilerim. Bol kitaplı günler..
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.