Kaplumbağalar’ın damağımda bıraktığı o güzel tattan sonra hemen bir Fakir Baykurt kitabı okumalıydım.
Kitap çok güzeldi. Literatür yayınları baskısı ise hayal kırıklığı. Yahu tamam kartpostal koydunuz; ne bileyim kapağı çok havalı falan ama font seçimine hiç dikkat edilmez mi? Başlıklar el yazısıyla, altında çiçekli şeritler. Tabii ki önemli olan içerik ama içerik böyle ciddiyken sade normal bir font kullansanız olmaz mıydı?
Gelelim içeriğe.
Yazar yine o kendine has üslubuyla köy insanını sindire sindire işlemiş. Öyle ki bütün karakterleri tanıyorsunuz adeta. Baş kahramanımız yolculuğuna Öğretmen olarak başlıyor, Usta olarak devam ediyor, Delâ ile bitiriyor. Ama tüm bu üç isminin ardında aslında hep aynı şeyi yapıyor; yol gösteriyor.
Öğretmen de yol gösteren değil midir zaten? Karakterin karşılaştığı zorluklar ve aydınlattığı insanlar kitabın adını anlamamıza yardımcı oluyor.
Spoiler**
Tek olumsuz yanı (belki de başka türlüsü olamazdı ama) kitabın sonundaki, kahramanımıza delâ adını veren son topluluğun cahilliğinin olağanüstü düzeyde anlatılmasıdır. O derece ki yirmi küsur yıldır kendini bastırmış ve yaşamdan tat almayı bırakmış bir topluluk bizim karakterin bir sözüne bütün alışageldiği tabuları yıkıyor. Yazarın bu kısmı ekleyerek belki de farklı bir bakışla çözülemeyecek cahillik olmadığını anlatmak istediği düşünülebilir. Ancak dediğim gibi benim için fazla olağanüstüydü ve kitabım akışını bir anda fazlasıyla değiştirdi.
Kitap nerdeyse mutlu bir sonla da bitse bir sürü soru işareti bıraktı. Tek istediğim Delâ’yı bulup olayların nasıl geliştiğini sorabilmek.
İyi okumalar :)
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.