Okuduğum ikinci#HakanGunday kitabından sonra artık eminim bu yazarın sınırı yok, sansürü de yok. Değişik bir hayal gücü yeteneğiyle 'yeraltını' resmediyor demek isterdim, ne yazık ki artık bütün kötülükler yerin üstünde fır dönüyor.. Acı ama gerçekle yüzleşmek de sevimsiz bir tat bırakıyor.
#Az 11 yaşında bir kızın bir tarikat şeyhinin oğluna verilmesiyle başlıyor. Bu evlilik en hafifi sayılır başına gelenler içinde. (Hele ki bu kurguyu okurken olayın gerçek hali medyaya yansıyınca uykularım kaçar oldu artık.) Tesadüfler zinciri ve olayların gelip #OguzAtay a bağlanması 'yok artık' dedirtti. Ben bu kadar #OğuzAtay romantizmini sevmedim açıkçası. (Sıkı bir Oğuz Atay okuru olduğum halde sevmedim.)
Bir diğer konu genel olarak Hakan Gunday'ın kitaplarındaki tavır. Ben kararsızım bu konuda bu kadar küfür, bu kadar açıklık olmalı mı? Tamam kızın başına bu geldi bu kadar detaylı anlatmasa keşke dediğim çok yer oldu açıkçası. Mesela çocuk tecavüzü konusunda medyada bazen bazı kitaplar linç ediliyor bazıları hiç görülmüyor. Sizin fikriniz nedir merak ediyorum toplumun bir gerçeği olan şiddet taciz tecavüz gibi olayları anlatmanın bir sınırı olmalı mı? Ya da anlatım gerçekleri yüzümüze vururken birilerini de teşvik eder mi?
Ama şu da bir gerçek yazar yazdığı için kötülük var olmuyor, var olan kötülüğü yazıyor. Çocuğun psikolojisini o kadar güzel anlatıyor ki bu kitabı kaldırabilirseniz okuyun derim sevgili okur..
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.