Kleopatra'nın Kızı Selene ve kardeşlerinin hüzünlü öyküsü, yurtlarından koparılıp Roma'da yaşamaya mahkum edilen çocuklar... Hiç tahmin etmezdim beni bir Roma dönemi tasvirinin böyle etkileyeceğini... Michelle Moran dedikleri gibi o dönemi layıkıyla yaşatmış...
Köleler için kullanılan şu cümleler; Sayfa 395: "Çürümenin tek bir meyvede sınırlı kalacağını düşünmek aptallık olur. Kölelik sistemi kurulduğundan beri her şey çürüyor."
Selene çok acılar çekmesine rağmen, çabasını değerli bulmamızı gerektiren bir yaşantıya sahipti. Sevdiklerin için bazen öfkeni de susturur, içindeki asinin dizginlerini de durdurursun ya; Selene öyle bir karakterdi işte. Çok sevdim... :))
Selene, Alexander, Julia ve Marcellus'un o dönemdeki arkadaşlıkları... Octavia'nın kardeşinin acımasızlıklarına rağmen eski eşinin çocuklarına kucak açması... Krallıklardan köle olan ama Roma'ya hizmet etmeyi yürekten gerçekleştiren askerler Agrippa ve Juba... Bu isimleri unutmak istemiyorum. Bir tek Selene'i anlayacağım derken, hepsini anladım.
Kötüler yok muydu, kötülüğün başı Octavian ise yanındaki güç eşi Livia idi. Nasıl bir dönemmiş anladım, Mısır döneminde yaşayan İskenderiye'nin Roma'nın yanında medeni kaldığı bir dönemi okudum. Çok ama çok sevdim...
Kölelik düzenine lanet ettim, dünya üzerinde hala hüküm süren bir düzen zira. Ama sonuçlarını okumak daha da bu gerçeğe gözlerimi biraz daha açmamı sağladı. Cumhuriyet düzenine şükürler olsun dedirtti...
Anlatılan evreni yaşadım işte; roma düzeninde hakettiği sonu bulanlar da olmuş, haksız yere acı çekmeye devam edenler de. Anlatım, hikaye ve araştırmalar sonucunda ulaşılan bu evreni okumanızı öneririm..
Yazarın kalemine sağlık...
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.