"Ben bir insandım."
Son kelimesini okuyup kapağını kapatırken zihnimde kalan cümle bu oldu. Çünkü inancımız, dinimiz, dilimiz ne olursa olsun biz insanız. Livaneli yine toplumsal bir soruna değinmiş.
Bir kitabı kapattıktan sonra araştırmaya başlıyorsam o kitap benim için değerlidir. Bu kitap onlardan biri.
Ezidiler hakkında bir çok şey öğrendim, araştırmaya devam ediyorum hala ama kitap sonlara doğru artık biraz 'zorlama' olma yoluna gitmiş gibi hissettim. Özellikle sonu hayal kırıklığı oldu benim için. Bu kadar mıydı yani dedim kendi kendime.
Livaneli'nin diğer eserlerine göre bir tık altta kalacak bir roman ama yine de okunması gerektiğini düşünüyorum, çünkü bilgi haznenize bir çok şey katacağını ve farklı bir bakış açısı kazandıracağını düşünüyorum.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.