Ben, kimsenin görmek istemediği görse bile iğrenerek baktığı bir böceğim. Emanet edildiğim ailem dahi bir böcek olarak görüyor beni. En sonunda da acıyarak aynı zamanda zulmederek ölüme terk ediyorlar ve suçlunun ben olduğumu düşünüp kurtulduklarına seviniyorlar.
Kahramanımızın duyguları bu şekilde olmalı. Kitabı sindirmesi biraz zaman almıyor değil. Fakat mükemmel izler bırakıyor. Kafka'nın çoğu kitabında olduğu gibi.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.