Puan vermedi·128 syf.··Beğendi
···Okunma: 21 Eylül 2020 18:49 Tezer Özlü okumak dingin bir zihin istiyor. Duygu yüklü depresif satırlar arasında kayboluyorsunuz. Başlarken zorlandım ara ara uyum sağlayamadım. Fakat ilerledikçe satırlar arasındaki hüznü yakaladım. Her cümlesinde binlerce duygu, hüzün var. Bir çok cümlesinin altını çizmek ve yazmak istedim. Yaşamı gitmek olarak algılayan ve "bütün yaşama cesaretimi ölülerden alıyorum" diyen Tezer Özlü, Yaşamın Ucuna Yolculuk'ta ilişkilere, kurumlara ve toplumun ahlak anlayışına başkaldırırken aynı zamanda yaşamın anlamını arıyor.Bu arayışı hayranlık duyduğu Svevo, Pavese ve Kafka'nın izlerinden giderek biz okuyuculara aktarıyor.
Yazar uzun uzun yolculuklar yaparken biz de Özlü'nün iç alemine yolculuk yapıyoruz. Ve kitabı bitirdiğim an şöyle düşündüm; hüznün en edebi haliydi az önce okuduğum !