Dostoyevski sonunda tüm olayları birbirine bağlayarak bana Charles Dickens’i hatırlattı. Onun roman yazım tekniğini. Ama “Gerçeğin her şeyin üzerinde tutulmasını isterim.” düşüncesini barındıran yazar, böylesi romantik ve tesadüfi bir bağlamı neden yaptı anlamadım. Açıkçası bana biraz komik geldi. Okunur mu? Elbette okunur. Çünkü harika sayılacak karakter analizleriyle dolu bir kitap ve betimlemeler üst sınırda.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.