Türk edebiyatının ilk kadın romancılarındandır Fatma Aliye.
Refet’te çalışan ve kendi ayakları üzerinde durmanın mücadelesini veren bir genç kızın hayatını okuyoruz. Babası öldükten sonra annesiyle bir başlarına kalma mücadelesi veren Refet’in sırf zaman geçirsin, uğraştığı bir şeyler olsun diye İptidai’den Rüştiye’ye oradan da Dârülmuallimat’a uzanan bir yolculuğu seriliyor önümüze. Refet’in tek gayesi öğretmen olup alacağı maaşla annesine güzel bir hayat sunmak ve onu rahat ettirmek. Gururlu, vakur, kimseye minneti kalmayan bir kızın hikayesi Refet...
Roman boyunca eğitimin cehaletle ve yoksullukla mücadelesini görüyoruz. Akrabalıkların nasıl çıkar ilişkisine dayandığını acıyarak okuyoruz. Yoksulluğu Refet’le iliklerime kadar hissettim. Ama herkesin gıptayla baktığı o zekasına imrenerek bakmamak da mümkün değildi.
Romanda zaman zaman Fatma Aliye olayın akışını keserek araya giriyor ve okuyucuların düşüncelerini tahminde bulunuyor. Bunu Refet’in arkasında durarak yapıyor. Çünkü Refet’i yanlış anlayalım istemiyor. O dönem romanlarının teknik açıdan kusurluluğunu böylece görüyoruz.
Sonuç olarak sıkıcı olmayan güzel bir okumaydı. Okumayı düşünenlere iyi okumalar dilerim...
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.