Kitap, Sait Faik'in bir dönem mahkemelerde duruşmaları izleyip oradaki davaları yazıp gazetede yazdığı hikayelerden oluşuyor. Bundan mütevellittir ki kitabın adı Mahkeme Kapısı.
Mahkeme diyorsun diyeceksiniz, aklınıza suçlu gelecek, hırsız gelecek, belki cinayet gelecek... Ama bir okusanız, babacan hakim, pişmanlık duygusunu size fazlasıyla geçiren suçlular, hoşgörülebilecek kimi zaman gülünç meseleler.. Belki seçilmiştir öyküler, belki de bugün o kadar uzağız ki o kadar hasretiz ki böyle davalara bana oldukça naif geldi. Belki de Sait Faik'in anlatımındandır çünkü bir cinayet davasından bahsediyor (Meşhur Karakış Cinayeti) bu duruşma da daha fazla kalamıyor Sait Faik ve şunları söylüyor cinayet işleyen adam için:
''Sen bir berber kalfası olsaydın, fırçanın altında yumuşayan bir sakal görür, aynada esmer bir insan suratı düşünür, bıçağını çekmişken uzaklara atar, koluna öldüreceğin insanı takar: ''Gel ağam'' derdin, ''Gel sakalın uzamış, gel seni bir traş edeyim.''.''
Sanırım en sevdiğim hikaye buydu. Sait Faik'in benim okumuş olduğum üçüncü kitabıydı bu ama ben tam olarak onu bu hikayede tanıdım. Kitabın anlatımından devam edecek olursak hukuki terimlerin eski kullanımları mevcut. Nedense benim ifadeleri bu şekilde görmek çok ilgimi çekti. Eminim özellikle de hukuk okuyan birçok insanın ilgisini çekecektir. Bunun dışında Sait Faik'in davalı, davacıların ağızlarından konuşup şive yapması da çok tatlı geldi, çok hoşuma gitti. Bayadır Sait Faik'le alakalı bir şey kafama takılmıştı. Çok eski bir yazarımız olmamasına rağmen birçok yayınevi tarafından basılmış olması telif haklarının devamlılığı açısından düşündürmüştü. Ama bu kitapla birlikte öğrendim ki Sait Faik, ölümünden önce annesine, kitaplarının telif haklarından elde edilen gelirlerin Darüşşafaka'ya bağışlanmasını vasiyet etmiş. Yani alıp okuduğunuzda Darüşşafaka'ya bağış yapmış olacaksınız, kendinize kattıklarınız cabası..
Bu yüzden ben okumanızı iki kere tavsiye ederim. Şimdiden iyi okumalar.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.