“İlginç” kelimesi ifade etmeye yetmiyor bu eserin ve yazarının ne kadar ilginç olduğunu, malesef kelime dağarcığım ifade etmek için yetersiz kalıyor. Hakikaten ilginç bir eser ve “Ne okuyorum, neden okuyorum?” diye kendini sorgulatacak cinsten.
“Yaşlı bir rahip aşka gelmiş, divitini hokkasına sokup yazmış çizmiş, ‘Şeytandır bu gençleri böyle delirten’ demişti. Yetişkinlerin savaştığı, bombalar attığı, birbirini kesip doğradığı, acımasızlığın kol gezdiği bir dünyada gençlerin yurtsever, dine bağlı, uslu, terbiyeli olmaları söz konusu değildir. Suç ve sorumluluk yetişkinlerindir. Gençler suçsuzdur...” (Sayfa 38)
İşte böyle söylüyordu Anthony Burgess.
Cinayet işleyen, tecavüz eden, kan akıtan, zulmeden Alex’e, Rahip Efendi şunları söylemişti “İyi bir insan olmak hoşuna gitmeyebilir, küçük. Belki de iyilikten nefret edebilirsin. Bunları söylerken kendi ilkelerime, öteden beri verdiğim vaazlara aykırı konuştuğumu da biliyorum. Tanrı biz kullarından ne istiyor? Tanrı’nın istediği iyilik mi yoksa iyiliği seçebilme şansına sahip olabilmek mi? Kötülüğü seçen biri gerçekte iyiliğe zorlanan birinden daha mı geçerli Tanrı’nın gözünde?” İşte iyiliğe yönlendirilmeye, topluma kazandırılma yoluna koşulan Alex’e bunları söylemişti Rahip. Hepsini bir bir deneyimleyip cevaplarını buldu Alex, tabi okur da onunla birlikte yanıtlara ulaşıyor son sayfalarda. Soru da cevap da kitapta. Okunmaya değer...
Çok şey yazılıp, çok şey söylenebilir bir eser hakkında ancak ben istiyorum ki okur değil yazar konuşsun. Yazılmış bir “değere” bir şeyler yazıp çizerek değer katmak mümkün değil. Bu yüzden, biz okurlar olarak bir eseri değerlendirmeye çalışmak yerine en iyi yaptığımız şeyi yapıp “okuyup” o “değerden” nasiplenmekle yetinmeliyiz.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.