Yıllar önce okuyup kitabın içeriğini unuttuğum bir kitaptı.Kitap hakkında hatırladığım tek bir şey vardı “acımak” duygusu.Bugün bu satırları yazarken yine aynı hissi taşıyorum.Hakikat bazen gördüğümüzün ötesindedir ya Zehra’nın hayatı da tam olarak böyle.Yıllar boyunca babasına kin duygusu bile beslemeyecek kadar soğumuş bir kalp.Bütün her şeye rağmen çocukları için direnmeye çalışan Mürşit Efendi...Kitabın ilk sayfalarında Zehra’nın bakış açışından çocukluğunda babasıyla ilgili yaşadığı hatıralar var devamında ise Mürşit Efendi’nin yaşadığı acı gerçekler var.Hepimiz hayatta iyi insan olmanın mücadelesini veririz ama hayatta öyle kirli kalpler vardır ki kirliliklerini bizede bulaştırmak için türlü oyunlara başvururlar.Mürşit Efendi de bu kirli kalpli insanlara denk gelmiş.Hele kaynanası yok mu tam bir dalavereci.Aslında kitabı anlattıkça anlatmak istiyorum ama çokta içeriğini girip okuma hevesinizi kırmak istemiyorum.Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar diliyorum.