Ortaokul yıllarında okuduğum bir kitaptı ne zamandır bir Eylül’de okurum diye diye yanlış bir karar verdiğimi anladım keşke zihnimde ortaokul yıllarındaki gibi kalsaydı diyorum
Edebiyatımızın ilk psikolojik romanı olarak kabul edilen Eylülde betimlemeler oldukça fazla ve bir süre sonra tekrara düştüğü için okuyucuyu sıkıyor.Sürekli Necip’in Suat’a olan aşkından Suat’ı görene kadarki kadın düşmanlığından kendi çok mükemmelmiş gibi Suat gibi birisi olmadan evlenecek birini bulamamasından sıkılıyorsunuz.
Ayrıca Süreyya ne boş bir adam kayınpeder parasıyla alınan yalıda oturmaya meraklı ,gezmediği zaman sıkılan sürekli gezip tozmak Sandal peşinde ,karısının piyano ilgisini bile saçma bulan çalışmadan o yalıda tabi sıkılırsın dediğim bir karakter oldu.
Suat ise başta kocasını memnun etmeye çalışan ama zamanla onun ilgisizliğinden,sürekli memnuniyetsizliğinden sıkılıp Necip’e gönlünü kaptıran biri oldu.
Bazı boşluklar fazlaca betimlemelerden dolayı akıcı bir kitap değil sabırla okumanızı tavsiye ederim
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.