"İyi aile yoktur ya da paradoks şu ki iyi aile 'iyi aile yoktur' düsturuyla hareket edebilen ailedir." diyerek söze başlıyor Nihan Kaya. Kitap boyunca da bir zihniyete savaş açmış gibi 'Çocukluk cehennemdir.', 'Çocukluk en ağır acılarla doludur.' mesajını veriyor..
Bahsi geçen acıların günlük yaşamda çocuğa farkında olmadan yaşatılan durumlar olduğunun altını çiziyor. Okudukça kendi çocukluğunun derinliklerinde kayboluyor insan. Son günlerde moda tabirle "meğer ne çok acı çekmişiz." cümlesi peyda oluyor. Aslında özetle çocuk yetiştirmek ya da kızım için başlayıp kendi çocukluğumla yüzleşerek bitirdiğim bu kitap için dönüm noktası oldu diyebilirim. Adı konulmamış travmalarınız varsa elinizden tutup farkındalık sağlamanıza yardımcı olacaktır. Ne de olsa "Büyük sessizlikler içinde büyüdük hepimiz.."
.
...
Kitap beni ciddi anlamda sarstı ve dili naif olduğu kadar sivri bir yazar. Kendi çocukluğum söz konusu olunca kızım için pek bilgi alamadım sanırım. Ben iyi oldukça ona da iyi olacağımı düşünüyorum. Kitabı okumadan önce dini konularda şüpheleriniz varsa, çocukluk döneminde sıkıntılarınız varsa aman dikkat derim.
Bide Alice Miller alıntıları bu kadar çok olmasa daha iyi mi olurdu bilmiyorum..
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.