Yaşar Kemal 6 Ekim'de dünyaya gözlerini açmış. İyi ki de açmış demekten başka söz bulamıyorum. İnce Memed'i 2019'da doğum günü hediyesi olarak iş arkadaşım Simge almıştı. Bu zamana kadar okumaya çekindim hem serinin devamı yoktu peş peşe okurum diye düşünmüştüm hem de kalındı ön yargılı davranmıştım. Simge'ye ne kadar teşekkür etsem az. Aynı zamanda okumam için teşvik eden 
Bir Yudum İmge çok teşekkür ederim.
Anadolu hayatı, yaşanmışlıkları beni her zaman etkilemiştir. İçselleştirdiğimden okurken güzel bir söz de bile ağlarım.
Kitap elimde bir gün işe girişimi yapmışım ofise gireceğim kampüsün en kalabalık olduğu bir alanda bir abi beni hanımefendi, hanımefendi diye seslenerek durdurdu.
-Efendim dedim.
-Elinizdeki kitap Yaşar Kemal İnce Memed mi dedi. ?
-Evet dedim
-Çok güzel bir kitap abla ben çok sevdim eğer serinin devamı yoksa getireyim oku dedi.
Abi de sanırım ya yemekhanede çalışan biri ya da üretimde çalışan biriydi. Daha önce karşılaşmamız da olmadı. O kadar değişik bir duygu kapladı ki yüreğimi anlatamam.
Abdi Ağa'dan her yerde fazlasıyla olduğu gibi İnce Memed'den de az da olsa var ama asıl mesele Abdi Ağaların bir an önce ortadan kalkması ya da islah edilmesi, bir dur denilmesi. İşte en çok böyle durumlarda sorguluyorum hayatı. Ne için geldik dünyaya, mutlu muyuz, sömürülüyor muyuz ki sömürülüyoruz. 32 sene öncesinde olan problemlerin aynısını yaşıyoruz mağara da değil ama apartmanlarda, dairelerde. Modern köleyiz. Zengin yine fakiri sömürmeye devam ediyor. Hiç birşey değişmedi. Abdi Ağalar hala kafamızda okşayarak sömürmeye devam ediyorlar.
Bu kitabı okurken aynı duyguları Orhan Kemal'in ''Bereketli Topraklar Üzerinde'' eserinde hissetmiştim. Aynı durum, aynı eşitsizlik orda da mevcuttu.
Bir tarafın çok zengin olup diğer tarafın bu kadar yoksul olmasının sebebi adeletsiz paylaşımlardır. Sistem hala pastadan kepçe ile yiyenler ve çay kaşığı ile payını alanlar olarak devam ediyor. Genel olarak düşündüklerim ve incelediğim bunlar oldu.
İnsan olmak başka iş, insanlık başka iş.
Abdi Ağalar yok olması dileğiyle..
Bir Yudum İmge çok teşekkür ederim.
Anadolu hayatı, yaşanmışlıkları beni her zaman etkilemiştir. İçselleştirdiğimden okurken güzel bir söz de bile ağlarım.
Kitap elimde bir gün işe girişimi yapmışım ofise gireceğim kampüsün en kalabalık olduğu bir alanda bir abi beni hanımefendi, hanımefendi diye seslenerek durdurdu.
-Efendim dedim.
-Elinizdeki kitap Yaşar Kemal İnce Memed mi dedi. ?
-Evet dedim
-Çok güzel bir kitap abla ben çok sevdim eğer serinin devamı yoksa getireyim oku dedi.
Abi de sanırım ya yemekhanede çalışan biri ya da üretimde çalışan biriydi. Daha önce karşılaşmamız da olmadı. O kadar değişik bir duygu kapladı ki yüreğimi anlatamam.
Abdi Ağa'dan her yerde fazlasıyla olduğu gibi İnce Memed'den de az da olsa var ama asıl mesele Abdi Ağaların bir an önce ortadan kalkması ya da islah edilmesi, bir dur denilmesi. İşte en çok böyle durumlarda sorguluyorum hayatı. Ne için geldik dünyaya, mutlu muyuz, sömürülüyor muyuz ki sömürülüyoruz. 32 sene öncesinde olan problemlerin aynısını yaşıyoruz mağara da değil ama apartmanlarda, dairelerde. Modern köleyiz. Zengin yine fakiri sömürmeye devam ediyor. Hiç birşey değişmedi. Abdi Ağalar hala kafamızda okşayarak sömürmeye devam ediyorlar.
Bu kitabı okurken aynı duyguları Orhan Kemal'in ''Bereketli Topraklar Üzerinde'' eserinde hissetmiştim. Aynı durum, aynı eşitsizlik orda da mevcuttu.
Bir tarafın çok zengin olup diğer tarafın bu kadar yoksul olmasının sebebi adeletsiz paylaşımlardır. Sistem hala pastadan kepçe ile yiyenler ve çay kaşığı ile payını alanlar olarak devam ediyor. Genel olarak düşündüklerim ve incelediğim bunlar oldu.
İnsan olmak başka iş, insanlık başka iş.
Abdi Ağalar yok olması dileğiyle..
·
30 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
