Öyle güzel bir kitap ki...
Kelimelerle anlatması mümkün olmayan acıları; dini, dili, zamanı olmayan acıları anlatmış Livaneli. İnsanların nasıl vahşetlere sebep olabileceğini anlatırken, bir aşk hikayesini de anlatarak kalbimize umut ve inanç serpmek istemiş belki. Kitabı okurken Serenad arkada çalıyor, Nadia yeşil gözleriyle bana bakıyor, Struma gözlerimin önünde batıyor. Kitabı elimden bırakamıyorum. Livaneli bana; savaşların, devletlerin ve ideolojilerin gözlüğünden bakınca göremediğimiz "seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan" insanları gösteriyor. Çok sevdim. Keşke Profesör Wagner'la biraz sohbet edebilseydim.