Dostoyevski'nin okuduğum dördüncü kitabı Öteki. Beyaz Geceler, Yeraltından Notlar, Karamazov Kardeşler kitaplarında olduğu gibi bu kitapta da yazar karakter analizini çok başarılı yapmış. Ancak kitap zamanında özellikle de yazarın ilk eseri olan İnsancıklar'dan sonra pek beğenilmemiş.
Adından dolayı aldığım kitapta ötekileştirilen, dışlanan bir karakterle karşılaşacağımı düşünmüştüm. Aslında biraz öyle bir karakterle de karşılaştım. Sıradan bir memur olan Golyatkin kendi halinde yaşamayı tercih eden, dürüstlüğü görev bilen bir adamdır. Ancak yine de içinde bulunduğu çevrenin kendisi hakkında düşündüklerine de önem vermektedir. Golyatkin çok endişeli, bir an düşündüğü fikirle, aldığı kararı diğer anına uymayan biridir. Okurken kendi kendine konuşmalarından ben bu fikre vardım. Hikaye böyle devam etseydi bu karakteri de genel olarak klasik romanlardaki her karakter gibi kendi ve toplum arasında kalmış, hatta sıkışmış bir karakter olarak düşünebilirdim. Ancak Golyatkin bir gün kendisine ikizi kadar benzeyen, üstelik ismi de kendi ismiyle aynı olan bir adamla karşılaşır ve asıl hikaye orada başlar.
Öteki Golyatkin karakter olarak aslının zıttıdır. Asıl Golyatkin onunla mücadele ederken psikolojik yönünü ele alır Dostoyevski. Aslında herkesin bir öteki benliği var mıdır, kişi için diğer herkes öteki olmalı mıdır, kendi kendimizi aslında biz mi ötekileştiririz gibi sorular oluşuyor insanın aklında Öteki kitabını okurken.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.