Dostoyevski'nin Budala eserini okuyup herkesin bu kadar övmesine karşın benim o kadar yükselemem sonucunda Dostoyevski'yi anlamak ve okumak üzerine bir seri yaptım ve bu seriye okumadığım kitapları arasından ilk olarak "Öteki" ile başladım.
Bu inceleme diğerlerinden farklı olarak kitabı nasıl yorumladığımı içereceği için şimdiden buraya spoiler uyarısı koyuyorum!
Kitabın başlarında karakterimizin doktoruyla olan konuşmalarına şahit oluyoruz. Karakterimiz doktora karşı kendisini insanlar gibi olamadığını, maske takan bir kişiliği olmadığını, çok gezen, çok konuşan biri olmadığını yani toplumdan biraz farklı olduğu şeklinde kendisini ifade ediyor. - Doktorla olan bu konuşması kitapta benim en favori bölümümdür. - Ardından karakterimiz yemeğe katılmak için bir hazırlığa girişiyor ve ancak yemeğe kabul edilmiyor. Bunun üzerine karakterimiz hiç doktora anlattığı kişiliğinin aksine hiç kendinden beklenmeyecek şekilde bir davranış sergileyerek yemeğe gizlice giriyor. Türlü rezillikler çıkardıktan sonra oradan ayrılıyor. Bu hareketini karakterimizin ilk kırılma noktası olarak görüyorum. Ardından yemekten eve dönüş yolunda kendisine hayret verici şekilde benzeyen biriyle karşılaşıyor. Kelimenin tam anlamıyla ikizi gibi. Ardından bu ikizi ertesi gün aynı iş yerinde yanı başında işe başlıyor. Ve öğreniyor ki adamın adı da bizim karakterimizin adıyla aynı. Bu kadar benzerliğe iş yerindeki kimsenin ses çıkarmaması bizim karakteri bir hayli paranoyaklaştırıyor. Ardından bu ikiziyle yakınlaşma çabaları sonucu adamdan bir de darbe yiyor. Artık bu ikizi karakterimizle sürekli dalga geçmeye, onu küçük düşürmeye başlıyor. Herkes tarafından çok sevilen bu ikizine karşın bizim karakterimiz ise iyice gözden düşüyor. Paranoyaklıkları da hat safhaya çıkıyor ve kafayı iyice sıyırıyor.
Karakterimiz hiç kendine ait olmaya bir davranışla yemeğe katıldığında aslında bir kırılma yaşıyor. Tam da toplumun ondan istediği gibi sevilecek bir kişilik geliştiriyor. Ancak asıl benliği içeride sıkışmış acı çekiyor. Yeni benliği tarafından gün geçtikçe ezilerek gömülmeye çalışılıyor ve özgürlük alanı gittikçe daralıyor. Bunun üzerine adam iki benliği arasında sıkışıyor ve yavaş yavaş akıl sağlığını yitiriyor. Yaşadığı kriz sonucu ise çevresindekilerin tedirginliği içerisinde gönderiliyor. Nereye gönderildiği belirtilmese de hastaneye olduğu kaçınılmaz.
Farklı yorumlanmaya açık bir kitap olduğunu düşünüyorum ancak benim yorumum böyle oldu. Şimdiye kadar okuduğum Dostoyevski eserleri arasından en anlayabildiğim ve sevdiğim eser oldu kendisi.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.