Neslihan Önderoğlu'nu İlk kez okuyorum.
Bir zaman sonra 'yakınlık' denince banka kredisi çekiyormuşcasına tedirgin hissetmeye başladıysanız, artık başkasıyla çatışmak yerine kendinizi mağlup ediyorsanız, iletişimsiz kalmanın iletişim kurmak kadar gerekli olduğunu düşünenlerdenseniz, işte: Sizi, bizi, onları kucaklayan öyküler var Yakınlık Korkusu'nda.
Şair ve öykücü, yazıp kenara çekilmek ister. Roman yazarı "ben buradayım" demeyi, alkışı hengâmeyi sever. Yakınlık Korkusu'ndaki öykülere bu gözle bakınca, sıradan olanın içindeki sahiciliğe -o büyülü anlara- işaret etmesi pek güzel. Öykü sevenler es geçmesin bu kitabı.