Özdemir Asaf'ı Lavinia şiiriyle tanımıştım. Sonrasında şarkı haline getirilen birkaç şiirinden dolayı ilgim artmaya başlamıştı ki bu kitap elime geçti ve şiirlerini merakla okumaya başladım. Kitaptaki şiirlerde o kadar çok kelime tekrarı vardı ki bi an bırakmayı düşündüm sonrasında ise "seni saklayacağım" gibi şiirlerinin ortaya çıkmasıyla kendine çekmeyi başardı. Yalnızlık temasının bu kadar işlendiği ve dile getirildiği başka bir şiir kitabı veya roman görmemiştim. Yazar inanılmaz derecede "yalnızlık" temasını işlemiş, ele alıp onlarca kez yalnızlığı betimlemiş, bir an kendimi yalnız hissetmedim değil çünkü her betimleme farklı insan karakterlerini içine aldığı için ister istemez o kalıba giriyosunuz.
"Her insanın bir öyküsü vardır ama bir şiiri yoktur" sözü ömrüm boyunca hafızamda yer edecek cinsten bir cümleydi. Okunması gereken fakat çabuk sıkılma tehlikesi barındıran bir kitap olduğunu düşünüyorum..
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.