Ekşi sözlük'e de yazdım, arak demeyin
İnsanlara olan bakış açımı değiştirmiş kitap. bu kitabı okumadan önce o kadar gereksiz insan var ki bu adamlar niye yaşıyor acaba diye soruyordum. kitabı okuduktan sonra aklıma osman diye bir arkadaşım geldi. osman sıradan bir çocuktu bana göre. çalıştığım internet kafeye gelir, yarim saat bilgisayar botlarına karşı counter oynar giderdi. üniversiteye başlayınca kaldığım özel yurtta yemek yerken osman'ın da bizim yurtta kaldığını gördüm. selamlaştık, klasik üniversite muhabbeti yaptık.
osman hep o sıradan haliyle yemekhaneye gelirdi, üst baş özensiz bir şekilde, hatta bazen uykulu bir sekilde görürdüm osman'ı. bu arkadaş niye var diye sorardım kendi kendime.
sonra ben ikinci yıl eve çıktım. o günden sonra osman'ı çok az gördüm. yine o raif efendi edasında bir başına takılıyordu. sonra bir gün facebook'ta ortak arkadaşların birisi mekânın cennet olsun kardeşim diye osman'ın asker resmini paylaşmış. şok oldum. şehit mi oldu diye haberlerde arattım. bir de baktim ki osman okuldan sonra askere gitmiş asteğmen olmuş. terhisine çok az bir zaman kala kendisini vurmuş.
kim bilir osman'ın iç dünyasında neler neler vardı? neler yaşadı da osman kendini vuracak bir insan hâline geldi? veya gerçekten o kadar boş biriydi bu hayattan sıkıldı da mı intihar etti bilmiyorum.
bu kitap ne zaman aklıma gelse osman da aklıma gelir. kitabı okuduktan sonra bir dilenciyi bile gördüğümde acaba kim bilir nasıl bir hayatı vardı, ne hayalleri vardı diye sorarım kendi kendime.
·
7 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Dünya hayatı sırları ile ilginç gerçekten, insanlar da değer ve özellik olarak eksi sonsuz ile artı sonsuz arasında dır, her insan farklıdır yani, bu işin sırrını Allah dan başka kim bilebilir ki...