Gaetan Soucy “Kibritleri Çok Seven Küçük Kız”. Tiran olan babalarının ölümünün ardından, dış dünyayla hiç bağlantı kurmamış iki kardeşin hikâyesi, buna benzer konuda hiç kitap okumadım desem yalan olur, ama hiç böyle bir anlatımla okumadığıma eminim. Son üç dört yıldır, aklıma takılıp beni sarsan bu denli etkileyici kitap sayısı bir elimin parmaklarını geçmez. Baskıyı okumaya yayıncının notuyla başlıyorsunuz, onu atlarsanız, aaa ne kadar çok yazım hatası var, bu kelime nedir? olabilirsiniz. Anlatıcı karakterin eğitim seviyesini, içinde bulunduğu koşulları, nesneleri ve hayatı tariflerken ki pratik zekasını yansıtabilmek; soyutlanmış yaşamında, sosyal hayatın içinde olamamanın, dili dışarıdan besleyememenin tesirini, yazar özellikle dilbilgisi ve yazım hatalarına yönelip, yeni sözcükler türeterek yansıtmayı seçmiş. Anlayacağınız, dilde sonuna kadar bilinçli bir deformasyona başvurmuş. Bol virgüllü tam ardışık bir cümleyle durum özeti bu.
Okuduğum en etkileyici yazım hatası silsilesiydi diyebilirim. Neredeyse hiç çevresel faktörün olmadığı, sadece baba figürünün verdiği eğitim ve ahlaki değerle şekillenen çocukların karakterleri, cinselliği kendi aralarında tabu olmaktan çıkarıp, günlük hayatın bir parçası haline getirince, anlatıcı karakter kendi cinsiyeti üzerindeki bilinci de çoğu zaman yitirmiş ya da bulanıklaştırmış. Değindiği çoğu şey rahatsız edici olabileceğinden yaş sınırı gerekebilir mi diye düşündüm fekat, ahlaka mugayir hallerin de anlatımı örtülü benzetmelerle geçildiğinden, bu kadar izole etmeye lüzum görmedim. Okuyalı bir ay olduğu için (belki daha fazla), o sıra paylaşsam, yaşattığı edebi heyecanla başka ayrıntılar da eklerdim muhakkak, şimdilik aklımda kalan bunlar. Çok çok beğenerek tavsiye listeme aldım, hatta yakın zamanda okursanız sizlerin de fikrini öğrenmek isterim. Saygılarımla.
··
1.522 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.