Gogol’un kalemini, toplumsal çarpıklıkları ifade ediş şeklini hep sevmişimdir. Mizahı o kadar güzel kullanmış ki kendi halimizi okurken oturup gülümseyebiliyoruz. İşte bu eserinde de bu durumu çok net yaşadım :)) Bir tiyatro eseri olan Müfettiş tam anlamıyla yolsuzluğun, rüşvetin, üstün alttakileri nasıl ezdiğinin anlatıldığı akıcı bir eser. Kişilere o kadar güzel anlatılmış ki okurken bir yandan tiyatroyu izliyorsunuz kafanızda. Oyuncular geliyor, kostümler, ışıklar, ses, sahne... Kitabı okurken aslında tiyatroyu yönetiyor ve izliyorsunuz :)) Ben okurken çok keyif aldım. Özellikle kaymakamın kitap sonundaki hali beni çok keyiflendirdi. Adalet bir şekilde yerini buluyor.
İyi okumalar...