Kitabı okurken sürekli Zeze'nin yaşamının ne kadar zor ve acı verici olduğunu düşünerek okudum. Kitap asıl acının kaynağının yenilen dayaklar değil değer verdiklerimizi kaybetmek olduğunu hissettiriyor bizlere. Okuduktan sonra yazarın beş yaşındaki bir çocuğun düşünce dünyasını nasıl bu kadar iyi aktarabildiği sorusu beliriyor akıllarda. Sorunun yanıtı elbette romanın ana karakterinin kendisi olmasıyla bağlantılı. Çok yaramaz bir çocuk olan ama aynı zamanda zeki ve hassas, duygusal kişiliğine de vurgu yapılan Zeze, yazar Jose Mauro De Vasconcelos'un ta kendisidir. Ailedeki tüm çocukların olduğu gibi kendisinin de bir lakabı vardır ve bu lakap Zeze'dir. Kitabın yalnızca birkaç yerinde asıl adı olan Jose kullanılmış, neredeyse tamamında ismi Zeze olarak verilmiştir. Kitap ile alakalı ilgimi çeken diğer bir nokta ise on iki günde yazılmış olması. Yazıya geçirilme süresinin bu kadar kısa olmasının yanında yazar bir röportajında böylesi bir kitabı yazmanın yirmi yıldır hayali olduğunu ve bu süre boyunca hikayeyi kalbinde taşıdığını söylemiştir.
Şeker Portakalı satır aralarına sığınabileceğiniz; kendinizden, çocukluğunuzdan, saflığınızdan izler bulabileceğiniz; tebessüm ederken ağlayabileceğiniz bir kitap. Okuma listelerinizde mutlaka yer alması gereken kitaplardan
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.