Phantom of the Opera en sevdiğim müzikallerden biridir ve sırf Erik'in Christine Daae'ye olan aşkını bir kere daha hissedebilmek için okudum. Ama umduğumu bulamadım, müzikalde Erik'i yücelten ben kitabı okurken Raoul'u yücelttim. Ah Raoul ne güzel ve narin bir aşıktın...Raoul tazeleyici ve huzur verirken Erik tam tersine insanı yakan bir karakterdi.
Kitap genel olarak güzel ve akıcıydı. İnsan olarak kandırılmamızın ne kadar kolay olduğunu bir kez daha hatırlattı, birkaç optik illüzyon ve el çabukluğu batıl inançlarımıza sıkıca sarılmamıza ve gerçeği görebilecekken -ve onu kolayca çözebilecekken- kör olmamıza sebep oluyor. Tıpkı Christine'in hayaleti ilk başlarda babasının gönderdiği Müzik Meleği sanması ve sonrasında yaşadığı hayal kırıklığı ve korku gibi...
Son olarak buraya, bana Erik'i sevdiren ve Müzik Meleği var olsaydı sesi ancak bu kadar güzel olabilirdi dediğim Ramin Karimloo'yu ve müzikalden güzel bir parçayı bırakıyorum; youtu.be/EBDxEHzidx0
·
87 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.