Yoksulluğun ve çaresizliğin insan psikolojisi üzerinde neler yarattığını daha güzel anlatan başka bir kitabın olabileceğini sanmıyorum. Romandaki her bir karekter o kadar güzel tasarlanmış ki gerçekten de daha gerçek Kişiler gibi geldi bana.
Orhan Kemal; salt trajik bir hikaye anlatmamış. Kitapta hüzün zirve yaptıktan hemen sonra yepyeni umutlar anlatılmış.
İnsanın duyguları arasındaki hızlı değişimleri ve insan ruhunu çok açık bir şekilde anlatmış yazar.