Okuduğum her kitapta gördüklerimizin ardındakilerini görebilmenin asıl maharet olduğunu bir kez daha anlıyorum. Sevgi, acımak ve anlamak... Bu kelimeler bende kitabı özetleyebilen kelimeler. Zehra’nın kitabın sonunda yaşantısının bir ardının olduğunu ve bunu hiç göremeyişine onun kadar üzülebiliyorum. Meslek hayatına bu olaydan sonra nasıl devam ettiğini merak ediyorum zaten Kaan Murat Yanık’ın da söylediği gibi değil mi biten her kitaptan sonra yetim kalıyor ruh.