Kitapta Dostoyevski baş kahraman ve Petersburg sokaklarında dolanırken aşık olduğu kızla geçirdiği 4 günü anlatıyor. 2. günde Nastenka adlı güzel kızın aslında bir başkasına aşık olduğunu öğreniyor. Hissettiklerini söyleyememiş olmasına rağmen Nastenka’nın üzülmesine dayanamayan kahramanımız ona yardım edebileceğini söyleyip Nastenka’dan sevdiği adam için bir mektup yazmasını ve o mektubu ona ileteceğini söyler. O mektup yerine ulaşmıştır fakat ne cevap gelir ne de Nastenka’nın sevdiği adam. 3. gün Nastenka gelmeyeceğini kabullenir bunu dostuna iletip onunla beraber yaşamaya karar verir. Ömür boyu sürecek bir dostluk başladığını anlamıştım. Tam kitabın böyle biteceğini düşünüyordum ki Nastenka’nın beklediği kişi geldi. Ve Nastenka kahramanımıza ihanet eder gibi ona koştu. Sanki kahramanımızla aynı duyguları paylaşır gibi oldum. Dünya’nın en acı verici duygusu olsa gerek.
Kitabın belki de en güzel cümleleri şunlardı:”Ama sevinç ve mutluluk insanı ne kadar da güzel kılıyor! Kalp aşkla nasıl da kaynıyor!İnsan bütün kalbini bir başka kalbe akıtmak istiyor,her şey neşeli olsun,her şey gülsün istiyor.Ve bu sevinç ne kadar da bulaşıcı!”
Dünya’nın bütün insanlarına mesaj niteliğinde. Sevmeniz ve sevilmeniz dileğiyle!
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.