Kitap, Öteki Golyadkin, Golyadkin'in olabileceği (eğer gerçek benliğini ortaya koyabilse, diğer insanların ve çevrenin ağırlığının onu, zavallı bir memurun yaşantısında tutmasına izin vermeseydi olabileceği) şeyin bir görüntüsüdür. Ve bu görüntü kahramanın her adımda peşindedir, sonunda deli eder onu. Yani Öteki gerçek anlamıyla kahramanın düşlerinin bir ürünüdür.
Öteki, edebi eleştirmenlerce Gogol ile Hofmann'ın bir karışımıdır. Kitap Hofmann'dan alınan konunun, Gogol'ün bildiğimiz yoksul memur tipine uygulanışıdır. Deyiş olarak, Dostoyevski'nin bütün eserleri içinde Gogol'e en yakın olanıdır.
Dostoyevski ilk kez, daha sonra onun en derin, en tipik yaratımlarından biri olacak olan bir kişiliği, güçsüzce de olsa, araştırmaya girişmiş. Çevrenin ezdiği ya da tabiatın içine kapanmaya zorladığı, sürekli kendini inceleyen, her zaman kendini tutmasını, kendini kabul ettirmek için giriştiği güçlü dışavurumlarla dengeleyen, Yer Altından Notlar'ın kahramanı gibi kendini aşağılayan ve herkesi aşağılamak isteyen bir insanın, kendi kendisiyle uyum içinde olmayan, bütün insanların ötesinde olan birinin kişiliğiydi bu. Ve bu nedenle öykü, Fyodor'u inceleyen biri için, gerçek değerinin kazandığından daha fazla öneme sahiptir.
Öyküye biraz da eleştirel baktığımızda, öykünün doruk noktası, yani Goldyadkn'in deliler evine götürüldüğü kısım, öykünün büyük bir kısmından ayrı olarak kahramanın zihninin özel bir sanrısı olarak anlatılmıştır. Yaklaşımın belirsizliği, büyüselle patolojik arasında dolaşma öykünün tümünü kapsar. Bu birbirine uymazlık, öykünün gereğinden fazla uzatılması ve deyişteki yorucu ısrar Öteki'nin başarısızlığına yol açmıştır.
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.