Ele aldığı konu itibariyle haklı derdi olan, toplumsal yozlaşma sürecini çarpıcı bir şekilde göz önüne koyan bir hikaye ki bu hikaye esasında hayatımızın içinden, akşam yemek yerken dinlediğimiz haberlerde bahsi geçen, yazıkladığımız hayatların yansıması. Yazık deyip üzüldüğümüz ama sadece meraklı bir seyirci olmaktan öte gitmediğimiz her hikayenin sesi. Kitap boyu görüyorum ki bir acıyı besleyen de bizim merak duygumuz. Bir canlının acısından kendi menfaatlerini doyuran sürü, haksızlığa sesini çıkarmayan dahası onu alkışlayan ama kendi derdinde olan küçücük bir çocuğu ezmekten geri kalmayan yetkili merci. Nefessiz kalıyorum nelere katlanmak zorunda kalındığını gördükçe.
Ama hikaye her ne kadar çarpıcı olsa da kitap beni hayal kırıklığına uğrattı, yazarın okuduğum ikinci kitabı bu fakat ilk kitap olarak bunu seçseydim okuduğum son kitabı olurdu. 'Uykuların Doğusu'nu bir çırpıda bitirmiş ve adeta mest olmuş bir okur olarak çok büyük beklentilerle aldım bu kitabı elime ama maalesef bu olmamış bence. Diğer eserindeki imgelem gücü, betimlemeleri, olayın akışı, kitabın benzeri az bulunur yazılış biçimi... hiçbirisi bu kitapta karşıma çıkmadı. Uykuların Doğusuna yapılan gönderme başarılı ama yetersizdi bence. Yazarı kronolojik olarak okumak gerek galiba, sadece ilk eserlerinin büyülü olduğunu düşündürdü bu kitabı.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.