Yazarın okuduğum ilk kitabı.
Bisiklet yaşantısı için söylediklerine imrenmedim desem yalan olur ama şehir hayatı, yokuşlar böyle şeylere engel gibi gözüküyor ve gerçekten keşke daha mümkünlü yerde yaşasam dedim. Bay doppler bir bisiklet kazasıyla ormana düşer.
Düşüş anı şöyle; seleden uçtum, kalçamı bir ağaç köküne vurdum; bu yetmezmiş gibi, bisiklet alnıma düştü. Yattığım yerde kalakaldım. Başlarda canım çok yandı. Dedi ama sonra ufaktan ufaktan esen rüzgarın o ormanın sakinliğini fark ettiği anda kafasında susan bütün gereksiz bilgileride düşme anında düşürdü desem yeri.
Banyo tamiri İsveç küvet mi Polonya malı küvet mi? Ufacık bi tadilatta bile malzemeden kaynaklı hangisi iyi hangisi kötü herşey hakkın da edindiği fazla gereksiz bilgiler uçtu gitti.
Bu işler o kadar yorucu o kadar yoğundur ki,önemli olmadığını düşündüğünüz anda bütün proje çöker, hatta belki evliliğiniz bile. Diye düşünüyor bay doppler.
Herşeyden önce bir adamın; (baba,bisikletçi) ailesi mükemmelliği hissetmesin diye verdiği mücadele. Eşi zorlansın ki mükemmel hissetmesin, çocukları onsuz kalsın ki mükemmellik duygusuna girmesinler. Satın almadan çok takası savunan bir adam.
Kitabın ikincisi olan “Bildiğimiz dünyanın sonu” kitabını da kısa sürede okumayı düşünüyorum.
••Sen mevcut düzenin gerçek hamisiyken, ben halk düşmanıyım. Sen konuşmak istiyorsun, bense yıkmak istiyorum.
Sen her şeyin olduğu gibi kalmasını isterken ben her şeyin son bulmasını istiyorum. Senin köpeğin, benimse geyiğim var.
Sen satın almak istiyorsun, bense takastan yanayım. Aramızdaki farklar özetlenmiş oldu.
••Alışkın olduğun o hal ve sahip oldukların birden itici gelmeye başlıyor ama öyle zırt diye başka biri de olamıyorsun.
••Varlığını pek düşünmüyorsun ama yokluğunda bir şeylerin eksikliğini hissediyorsun.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.