**spoiler içerir..
Kahramanımız...
O kadar açtır ki, talaş parçasını emerek açlığını gidermeye çalışır.
O kadar açtır ki, sokakta bulduğu bir portakal kabuğunu kemirir.
O kadar açtır ki, kendi parmağından kendi kanını emerek hayatta kalmaya çalışır.
O kadar açtır ki, pantolonunun cebini kemirir.
O kadar açtır ki, cebi para gördüğünde bir lokantada oturup keyifle sipariş ettiği et yemeğini midesi kabul etmez, kusar.
O kadar açtır ki olmayan köpeği için birkaç kemik rica eder ve bir kuytuda o kemikleri kemirerek karnını doyurmaya çalışır.
Yine de idealisttir, yazma aşkı hiç bitmeyecek gibidir.
O kadar da gururludur ki, aşık olduğu kızın karşısında bu sefaletinden utanır, tükürüğüyle pantolonunu ıslatıp rengi solmamış gibi göstermeye çalışır.
Ama bardak dolar, o son damla, taşan damla tüm hayalleri yok eder... Çekip gitmekten başka çare var mıdır???
·
5 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.