Raskolnikov'un buhranlarının yeni yeni tanığı olmaya başladığım bir zaman da arkadaşım şu soruyu sormuştu. "Sence vicdan mahkemesinde kendine verdiği ceza yeterli miydi yoksa daha fazlasını hakediyor muydu?"
Kendiyle vedalaşmak için bu günün çok erken saatlerinde uyandım. Öyle alelade bir zamanda vedalaşamazdım. Bu anı kutsallaştırmalıyım diye düşündüm, nedeni hakkında hiçbir fikrim yok. O yeni bir hikayenin adımlarını atmaya yaklaşırken ben hala soruya cevap bulamamıştım. Aslında cevabı içten içe biliyordum ancak herkesin kendini yargıladığı ve cezayı yeterli bulduğu, başka bir yaptırımın uygulanmadığı bir dünya korkunç geldiği için inkar ediyorum. Nasıl olurdu da bunca yıl sonra bile insanlar bir katile sempati duyabiliyor?
Onu hakkıyla anlayabilmek için 30 yaşımı beklemiştim. 30'undaki ben, onu katil olmaya iten nedenleri anlamıyor ancak vicdan muhasebesinde kendine ödettiği bedeli içselleştiriyorum.
40 yaşındaki ben ne düşünür merak ediyorum. 40 yaş yapılcak listeme tekrar seni ekliyorum.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.