Güneşi Uyandıralım da Zeze artık 12 yaşında, zengin ve kuralları olan bir aileye evlatlık verilmiştir. Ama Zeze hala aynı Zezedir. Sevgiye, şefkate muhtaç bir o kadar da duyarlı ve zekidir. Ve hala insanlara kırgın ve mesafelidir. Evlatlık verilmesinin ve yeni ailesinden aldığı tepkilerin neticesinde her ne kadar içine kapansa da, hala kendisine sevgi gösterecek birilerini aramaya devam eden yaramaz Zezedir. Bu sefer sevgisizlikle farklı bir yöntemle başa çıkar. Önce kalbini hayali bir kurbağaya kiralar ve karşılığında ise olumsuz durumlarla başa çıkmayı başaracak bir tavsiye alır "güneşi uyandırmak". Sonra da filmlerde, kitaplarda karşılaştığı kahramanlardan oluşan bir aile kurar ve onların kendisini ziyaret etmelerinden destek alarak olumsuzluklar ile başa çıkar.Tabi ki de hayali kahramanları dışında onu koruyup kollayan, şefkate, sevgiye olan ihtiyacını görüp saran gerçek karekterler de vardır Zeze'nin hayatında. Evdeki aşçıları Dadada, okuldaki öğretmeni Fayolle gibi. Kitap Zeze'nin belli yaşlardaki hayatını ve değişimini anlatır. Çocukluktan ergenliğe geçişidir anlatılan. Ailesi tarafından sevilmediğini düşünürken aslında sevildiğini anlar, gerçek aşkla tanışırken hayali kahramanlarına veda eder en sonunda.
.
.
. Kitabı Şeker Portakal 'ı kadar sevdiğimi söyleyemem. Çünkü bu kadar uzun haylazlık listesi ve sürekli sevgiye olan açlığından kaynaklı isyanları bir yerden sonra yormaya başlıyor ve tekrara düşürüyor anlatıyı. Güneşi uyandırmak tabirini her ne kadar güzel bulsam da kitapta içinin doldurulmadigini düşünüyorum. Bakalım Deli Fişek nasıl olacak.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.