Jaguar Yayınları- Felaketzedeler Evi.
Kitabın arka kapağında, yayınevi okuyucularına 'mutlu azınlığa!' diye sesleniyor . İnce bir detay, hoşuma gitti..
Kübalı yazar Guillermo, kendi hayatında bakımevinde geçen günlerinden yola çıkarak yazıyor 'Felaketzedeler Evi'ni... Adı üstünde bakım evi... Mental ve fiziksel olarak kendine bakamayacak durumda olan kişilerin ilgi ve sevgiyle bakılmasını bekliyor insan... Ama yaşananlar tam bir hayal kırıklığı, bakımevi sakinlerinin gördüğü muamele akıllara zarar... Her gün her türlü şiddet, taciz ve aşağılanmaya maruz kalıyorlar. Kimse hiçbirşeye itiraz etmiyor. Çünkü bakımevindeki herkes kimsesiz... Kazananların(!) başına bela olmasın diye bırakılmışlar buraya. Yaşıyorlar ama boşuna... İşe yaramamazlık, hükümsüzlük, dışlanmışlık, atıl olma. İnsanlar işe yaradığı, kendinden verdiği müddetçe mi değer görüyor hayatta? diye sorgulamadan edemiyor insan okurken... Guguk Kuşu filmini de hatırlattı bana. Ne diyordu orda da: 'Bu dünya... güçlünün dostum. Varoluşumuz, güçlünün güçsüzü yutarak güçlenmesine dayalı...'
Üzse de kitap, okurken sinirlensek de, insanı utandırsa da insan olduğuna, beğendim ben kitabı. Okuyunuz efendim, kitapla kalınız.
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.