‘Her canlının güdüleri kendisine avantaj sağlarken; insan duygularını kendisine daha çok tuzak olarak kullanmıştır’diye bir cümle kurdum kitabı bitirdiğimde.
Elbette yazarın ustalığından mütevellit şaşırılmayacak kadar başarı karakter tahlili içeren bir eser.
Baş karakter hayali olsa da ‘yeraltı’ yazarın ‘notlar’ını kapsayan anılarıyla birleştiğinde; kitabın yazılma dönemini ve yaşadığım çağ fikir denizimde çalkantılar oluşturdu; insan belgeseli izlercesine zekasını bir kenara bırakıp duygu ilkelliğini geliştiren! bir varlık olduğumuzu anlamak hiç güç olmadı ve insan türü olarak gelişmemişliğim oldukça zoruma gitti.