Oblomov.. Ruhu geniş, kalbi sevgi dolu, düşünceleri muazzam insan. Ama ölü ruhu ve tabi ki bedeni de. Kendisi farkında, değişmek istiyor zira.
Kitabın başlarında Oblomova kızmamak elimde değildi. Ama yazar 600 sayfada öyle bir işledi ki karakteri, zihnime ve kalbime kazıdı adeta.
Öncelikle belirtmek isterim ki Oblomovun tembelliği bildiğimiz tembellikten değil. Onun ruhu tembel, daha doğrusu tembelleştirilmiş. Bu tembellik, bu ölü ruh çocukluğundan, ailesinden miras ona.
Her sabah büyük bir istek, hayat arzusuyla gözünü açıyor ama gün ilerledikçe bir mum gibi "eriyerek" sönüyor. Her gün, her gün "eriyor".
Kitabı okudukça ve Oblomovla tanışdıkça onun derin maneviyatına ve güzel kalbine hayran olucaksınız.
İyi mi iyi okumalar dilerim...
·
2 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.