Korkuyoruz . Düşünmekten ve sevmekten korkuyoruz.
Selimciğim Işık. Ölü bir insanın kitabın baş kahramanı olması, olaylarin bunun üzerinden anlatışı hayata tutunamayan (belki) sonradan değeri anlaşılan insanı çok iyi ifade ediyor.
.Tutunamayanlar yüksek bir zeka ürünü (özellikle şiirler bölümü)
Siyasi atıflar da değişmeyen ülke gerçeklerinin hep var oluşunu fark ediyoruz, toplumsal atıflar da her gün içinde bulunduğumuz çevreyi bilinçli belki de yeni bir gözle görebiliyoruz .Ve bireysellik ; kendimiz ,kendimiz olmaya çabalarımız, yarım bırakılışlarımız, yarı yolda kalışlarımız, bizden beklenenler,olduğumuz gibi kabul edilmeyişlerimiz,(sanki bir tahta parçasıymışız da yaşamımızdaki her insanın bir marangoz gibi bize kendi istediği şekli vermeye çalısmaları ama sonra kendi eserlerini beğenmemeleri).anlaşılmamalarımız,kendimizi çözme cabalarimiz.
Suçluluk hissi, vicdan muhasebesi...
Ayrıca Selim 'Işık' ve Turgut 'Özben' çok anlamlı seçilen soyisimler.
Keşke bu kitabı Tutunamayanlar kadar 'Yargılayanlar 'da okusa. Aynı şeyleri anlarlar mi bilmem ...
·
3 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.