Lisede aldığım edebiyat dersi sayesinde bu yazarın adını ve bu hikaye kitabını duymuştum. İlk gördüğümde de dikkatimi çekmişti. Öykü türünü seviyorum ve sıklıkla okuyorum. Sanırım bu kitap da okuduğum en iyi öykü kitaplarından ilk üçe girer. Kitapta en sevdiğim hikayeler Özgürlük Atları ve Haraç oldu. Füruzanın yazma şekli ve uslubunu çok sevdim. Hikayelerin tekniğinin yeni olması (genellikle bilinç akışı ve iç konuşma teknikleri kullanılmış), hikayelerin kısa ama özlü olması, konuşurken yerel ağızın kullanılmasıyla çok farklı ve güzel bir yapıt ortaya çıkmış. Hikayeler genel olarak beni çocukluğuma götürdü diyebilirim. Eski zamanların sıcaklığının içimde kırık ve tatlı bir hüzünle sayfalardan yüreğime akşını hissettim. Hikayelerin tarihleri çok eski ve dolayısıyla daha eski zamanları anlatıyor belki benden yaşça büyükler bu hissi daha çok hissederler ama verilmek ve alınmak istenen duyguyu bu kısacık öykülerde çok iyi aktarmış diyebilirim. Füruzan'ın birkaç eserini daha okumayı kesinlikle düşünüyorum.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.